Þegar ég var spurður fyrir ári síðan hvort að ég vildi taka sæti á lista hjá Röskvu þá vissi ég ekki í hvorn fótinn ég átti að stíga. Ég var fyrir löngu búin að taka þá ákvörðun að ég hafði ekki áhuga á að taka beina afstöðu til málefna sem tengjast flokkapólitík. Eftir nánari umhugsun, ákvað ég að segja já. Sérstaklega vegna þess Röskva og Vaka tengjast ekki stjórnmálaflokkum og eru aðeins að vinna að hagsmunum stúdenta.

Áður en ég vissi af var ég kominn í sumarbústaðaferð með öðrum Röskvuliðum. Þar kom í ljós að þetta á bara nokkuð vel við mig. Vinna með ótrúlega hæfu fólki sem öll voru að stefna að sömu markmiðum. Ég var líka sérstaklega ánægður þegar ég áttaði mig á því að þó að ég væri nýr og kunni/vissi ekki jafn margt og margir aðrir þarna, þá var samt ekki bara hlustað á mann heldur maður spurður beint hvað manni fannst, mín skoðun skipti íalvöru máli. Nú er ár liðið, við töpuðum í fyrra, önnur kosningabarátta hafin og þessa ætlum við að vinna.

Á hverjum degi færist meiri hiti í leikinn og óhjákvæmilega myndast meiri spenna á milli fylkinganna eftir því sem nær dregur kosningum. Í fyrra þegar leikar æstust fengum við í Röskvu margoft fregnir af því að Vökuliðar væru að segja að við værum sammála eða stæðum fyrir eitthvað sem við gerðum alls ekki. Við heyrðum þau gagnrýna okkur fyrir hluti sem þau vissu alveg fyrir víst að voru ekki réttir. Auðvitað verður það svo að viðurkennast að mjög líklega gætu þau sagt sömu sögu.

Innan Röskvu er mikið rætt um heiðarleika. Fólk er reglulega minnt á að tala ekki fyrir Vöku og leggja þeim ekki orð í munn. Öll okkar skjöl eru lesin og samþykkt af mörgum og mismunandi Röskvuliðum og áhersla á að koma okkar sjónarmiðum fram á heiðarlegan hátt. Rétt skal vera rétt. Við erum á þeirri skoðun að betra sé að halda orðsporinu því þegar það er ónýtt þá kaupir maður sér ekki nýtt.

Heiðarleiki er mjög mikilvægur, sérstaklega eftir allt sem hefur gengið á í þjóðfélaginu. Það er ekki að ástæðulausu að þetta hefur verið í umræðunni að undanförnu og þó fyrr hefði verið.

Ég velti því oft fyrir mér hvort þessi umræða sé jafn fyrirferðarmikil innan Vöku og hún er innan Röskvu. Ef ekki þá hvet ég Vökuliða til þess að ræða heiðarleika sín á milli, setja sér leikreglur og fara eftir þeim í öllu sínu starfi. Einnig hafa það hugfast hve mikilvægur hann er í þess konar baráttu sem við stöndum í. Ef fylkingarnar í stúdentapólitíkinni eru óheiðarlegar þá munu þær sjálfar tapa trúverðugleika sínum sem og stúdentaráð sjálft. Stúdentaráð án trausts er gagnlaust og allir stúdentar líða fyrir það.

Jakob Ómarsson
17. sæti til Stúdentaráðs